Бір әйелдің үш қыз болыпты. Ол күндіз-түні жұмыс істеді, қыздарды киіндірді, тамақтандырды.
Жылдар өтті. Қыздар өсті, бірінен соң бірі күйеуге шықты және алысқа кетті.
Тағы да көп жыл өтті. Кемпір аурып қалды. Ол сары тиінді шақырды және оған:
– Қыздар маған тез келсін, – деді.
Сары тиін үлкен қызға келді.
– Ой, мен барар едім, бірақ әуелі мына екі табақты тазартуым керек, – деді.
– Онда отыр екі табақпен, – деді тиін.
Сол уақытта қыз тасбақаға айналды. Тасбақа жөніне кетті.
Сары тиін екінші қызға келді
– Ой, мен барар едім, бірақ әуелі мата тоқуым керек, – деді.
– Онда тоқы матаны, – деді сары тиін.
Сол уақытта қыз өрмекшіге айналды. Өрмекші жөніне кетті.
Тиін үшінші қызға келді.
Қыз ештеңе айтпады, шешесіне жүгірді.
– Бақытты бол! – деді тиін.
Қыз шынымен бақытты болды, көп жыл өмір сүрді.
Қартайғанда алтын араға айналды. Ара жазда бал жинады, қыста ұйықтады.
